Sunao ni Narenakute หรือ Hard to say I love you

ไม่แน่ใจว่าจริงๆ แล้ว ชื่อเรื่องเป็นสำนวนหรือเปล่า แต่เหมือนจะแปลตรงๆ ทำนองว่า “พูดความจริงไม่ได้”

เป็นละครญี่ปุ่นอีกเรื่องที่กำลังดูอยู่ตอนนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวละครหลัก 5 คน ที่มาพบมารู้จักกันเพราะ Twitter

เมื่อนัดเจอกัน ต่างคนต่างสร้างภาพใส่กัน ในสิ่งที่ตัวเองอยากจะเป็น

…..

คนหนึ่งเป็นเพียงครูึฝึกหัด ที่สอบเป็นครูไม่ผ่าน ก็หลอกว่าตนเองเป็นครู

อีกคนเป็นตากล้องถ่ายรูปโป๊นิตยสารลามก แต่กลับบอกว่าตนเองถ่ายแฟชั่นให้นิตยสารมีชื่อ

คนหนึ่งบอกว่าตัวเองเป็นหมอ ทั้งที่จริงเป็นแค่คนขายอุปกรณ์ทางการแพทย์

คนหนึ่งอ้างว่าตัวเองเป็นแอร์โฮสเตจ ทั้งๆ ที่เป็นแค่พนักงานขายของในร้านค้า

ส่วนอีกคน ใช้ Twitter เพื่อทำวิจัยเขียนเรื่องลงนิตยสาร ก็ไม่ได้บอกความจริงกับคนอื่น

…..

ทุกคนต่างมีเรื่องที่ตัวเองปกปิดเอาไว้ แต่ก็ต้องการจะสร้างมิตรภาพให้เกิดขึ้นจริงๆ

โดยมีเรื่องราวต่างๆ มาเป็นบททดสอบมิตรภาพ และความรักที่กำลังจะเกิดขึ้น

…..

เป็นสไตล์ละครรักแบบญี่ปุ่นเลย คือมีความซับซ้อนของเนื้อเรื่องและตัวละคร

ตัวละครแต่ละตัวมีปม และมีมุมมืดที่ปิดบังซ่อนเร้นจากคนอื่นไว้ เพื่อรอวันที่จะเปิดเผย

เป็นละครเกี่ยวกับความรัก ที่มีกลิ่นอายของความหดหู่มาปะปน ไม่ได้น้ำเน่าหวานซึ้งจนเอียน

แต่มีความผิดหวัง และสมหวังในรัก ปะปนกันไป

เป็นอีกเรื่องที่น่าสนใจ และอยากให้ลองติดตาม

ว่ามิตรภาพที่เกิดขึ้นจากการหลอกลวง จะจบลงอย่างไร

Foursquare เป็น Social Network อีกประเภทที่กำลังได้รับความนิยม(ในหมู่แคบๆ ?)

จุดประสงค์ก็เพื่อใช้มือถือป่าวประกาศให้ชาวบ้านชาวช่องได้รับรู้ว่าเรากำลังอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้ (แล้วจะแสลนอยากบอกให้คนอื่นรู้ไปทำไมยะ?)

สำหรับคนที่เล่น Twitter เดิมอยู่แล้ว อาจจะไม่รู้สึกอะไร เพราะปกติเดี๊ยนก็ชอบบอกเรื่องราวส่วนตัวให้คนอื่นรับรู้อยู่แล้วฮ่ะ

เวลาเดินไปเที่ยวไหนมาไหน ช้อปปิ้งอะไร ทำงานตรงไหน เมื่อไหร่ กำลังทำอะไรอยู่ ก็บอกชาวบ้านเค้าไปทั่วอยู่แล้ว

อันนี้จึงไม่สะเทือนกับความรู้สึก “เป็นส่วนตัว” ของคนประเภทนี้แม้แต่น้อย

เพราะไหนๆ คนประเภทนิยม Twitter ก็ชอบป่าวประกาศอยู่แล้ว Foursquare จึงสามารถทำให้เชื่อมโยงกับ Twitter (และเว็บอื่นๆ เช่น Facebook ได้)

ผู้ใช้ Foursquare มีหน้าที่หลักๆ คือ อัพเดทข้อมูลตัวเอง ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน

เมื่อเปิดโปรแกรมในมือถือขึ้นมา โปรแกรมจะทำหน้าที่ค้นหาแถวๆ พื้นที่ที่คุณอยู่ แล้วจะเสนอสถานที่ต่างๆ ที่มีคน Add ไว้แล้ว ให้เราเข้าไป Check-in ได้ เพื่อเป็นการบ่งบอกผู้อื่นว่า “ตรูมาอยู่ที่นี่แล้วนะโฟร้ย!!” โดยอาจจะใส่ข้อความป่าวประกาศเพิ่มเติมได้นิดหน่อย

เช่น

เดินเลือกซื้อกระเป๋าหนังจระเข้อยู่ @ Hermes Paragon

Hermes Paragon คือ สถานที่ที่เราเข้าไป Check-in

ส่วนข้อความข้างหน้านั้น ก็คือ ที่เราตะโกนแหกปากบอกชาวบ้านเพิ่มเติม อยากอวดว่างั้น (เรียกว่าตะโกนจริงๆ ภาษาอังกฤษใช้ว่า “Shout!”)

แต่หากสถานที่ที่เราไป เราเป็นผู้บุกเบิก อาจจะยังไม่มีผู้ใช้คนไหน เคยไปเหยียบมาก่อน ไม่มีสถานที่เสนอมาให้เลือก เราก็สามารถ Add สถานที่เพิ่มเติมได้

เช่น

หากเราไปทัวร์อวกาศบินรอบโลกแล้วอยากจะอวดชาวบ้าน แต่ยังไม่เคยมีใครขึ้นมา Add สถานที่ไว้ให้ Check-in ก็พิมพ์เพิ่ม Add เข้าไปได้เลย

Add Place : “ชั้นบรรยากาศของโลก”

แล้วก็ Check-in ได้

“ตรงนี้เห็นประเทศไทยเล็กกว่ามด!! @ ชั้นบรรยากาศของโลก”

(ถ้าตรงนั้นมีเน็ตให้เล่นก็โอเคอ่ะนะ)

ในการช่วยเพิ่มสถานที่ใหม่ จะได้ 5 แต้ม!! และถ้าไปสถานที่ที่ไม่เคยไปก็จะได้อีก 5 แต้ม!! แต่ถ้าแวะเวียนไปตามปกติจะได้เพิ่มคราวละ 1 แต้ม

แต้มพวกนี้เอาไปทำไร..? สะสมไปแลกเป็นของได้เหมือนสแตมป์ 7-Eleven หรือเปล่า..? ไม่ๆ ไมได้ – - เอาไว้สะสมเป็นแต้มส่วนตัวสวยๆ เก๋ๆ เริ่ดๆ เหมือนว่า ชั้นมีฐานะนะยะ สามารถท่องเที่ยวไปได้ทุกหนแห่ง วันๆ ไม่ทำงานย่ะ เอาแต่ร่อนไปร่อนมา

นอกจากจะมีแต้มเอาไว้โชว์เก๋ๆ แล้ว Foursquare ยังสนับสนุนให้ผู้ใช้ มีความเพลิดเพลินกะการใช้ด้วยการเพิ่ม Badge ให้สะสม

Badge จะคล้ายๆ ตราลูกเสือ ?

ว่าลูกเสือคนนี้ได้ผ่านเกณฑ์ในด้านไหนบ้าง

สำหรับ Badge จะมีหลายอัน หลายประเภท เช่น ถ้าไปสถานที่ต่างๆ ครบ 10 แห่ง ก็จะได้ Badge Advanture มา เป็นต้น

เรียกว่าเป็นการหลอกล่อให้พยายาม Check-in หลายๆ ที อยู่ตลอดเวลานั่นเอง

นอกจาก Check-in ธรรมดาทั่วไปแล้ว จะมีหัวข้อ Tips ไว้สำหรับคนมีน้ำใจ มาแบ่งปันกัน ว่าสถานที่นั้นมีอะไรพิเศษ หรือน่าสนใจยังไง

สำหรับคนที่มาครั้งแรก อาจจะเปิดดูได้ เพื่อเป็นความรู้ประดับสมองเอาไปใช้ประโยชน์ต่อๆ ไป

เช่น

Tips : อาหารร้านนี้แพงโคตร แถมรสชาดหมาไม่แดรก พนักงานมารยาททราม

เมื่อเปิด Tips ดังนี้ เราอาจจะหลีกเลี่ยงการ Check-in เพื่อสะสมแต้ม เลิกความคิดลองหาประสบการณ์แปลกใหม่ใส่ตัวเอง กลับไปกินอาหารร้านเดิมๆ ที่คุ้นเคยเหมือนแต่ก่อนก็ได้

หลังจากอธิบายมาแสนนาน ใครใครเล่น สนใจจะลองหาโหลด หาสมัครก็เชิญตามสะดวก ตามอัธยาศัยแล้วกันเน้อ

ที่ http://foursquare.com/

ส่วนอันตัวข้าพเจ้านี้ ขณะนี้กำลัง

“นอนกลิ้งเกลือก @ บ้านตรูเอง”

ขอบคุณ

ปล. เท่าที่รู้ iPhone, BB, Andriod ใช้ได้ค่ะ มือถืออื่นมิทราบจริงๆ ขอให้ช่วยเหลือตัวเองบ้างอะไรบ้าง อย่ากินแรงชาวบ้านมากนัก

ช่วงนี้กำลังอ่านการ์ตูนเรื่อง “Cross Game” อยู่ เป็นของ Adachi Mitsuru เจ้าเก่า ที่เป็นคนเขียนการ์ตูนแนวกีฬา ผสมกับเรื่องราวของความรักได้อย่างลงตัว

เป็นคนที่เขียนคำพูดไม่เยอะ หน้าตาตัวละครออกมาเหมือนเดิมตลอด พระเอกและนางเอกจะหน้าเหมือนกันทุกเรื่อง (อาจมีพัฒนาการทางลายเส้นบ้าง แต่ก็แทบจะไม่แตกต่าง) จนเรียกได้ว่าถ้าเกิดไม่เอาเนื้อหารวมๆ มาให้ดู ก็อาจไม่รู้ว่ากำลังอ่านเรื่องอะไรของตานี่กันแน่

สำหรับเรื่องนี้ เป็นเรื่องของคนเล่นเบสบอล แน่นอนตามสไตล์ พระเอกจะต้องทึ่มๆ ก๊งๆ ดูไม่ค่อยเหมาะสมกับการเป็นพระเอก และตอนแรกจะไม่รู้ว่าตัวเองเล่นกีฬาเก่ง จนกระทั่งมีอะไรบางอย่างชักจูงให้เข้าสู่วงการ ก็จะเล่นเก่งระดับเทพเจ้า แน่นอนอาจจะมีแพ้บาง ต้องล้มลุกคลุกคลานบ้าง แต่เรียกว่าเป็นคนมีพรสวรรค์ ยังไงตอนท้ายมันก็ต้องชนะ (ก็มันเป็นพระเอกนี่นะ)

เป็นปกติ เนื้อเรื่องจะผสมลงตัวระหว่างความรัก และกีฬา ไม่รู้ว่าอาจารย์แกใช้เทคนิคไหนเหมือนกัน คำพูดบางครั้งไม่เยอะ (บางครั้งไม่มีเลย) แต่สามารถถ่ายทอดถึงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครออกมาได้ (แม้สีหน้าและแววตาจริงๆ ก็ไม่ได้เห็นเด่นชัดขนาดนั้นก็เถอะ เพราะลายเส้นสะอาดตามาก) เรียกว่าเป็นเสน่ห์ และความสามารถเฉพาะตัวของแกเลย ที่สามารถจะเขียนเรื่องราวประมาณเดิมออกมาได้ กี่เรื่องก็ตาม ก็ยังสนุก น่าติดตามอยู่เสมอ

กีฬาที่แกหยิบมาเขียนบ่อยๆ ก็คือ “เบสบอล” แน่นอน เพราะมันเป็นกีฬาประจำชาติของญี่ปุ่น (หมายถึง.. ในความนิยม ไม่นับกีฬาประจำชาติจริงๆ อย่างซูโม่) แต่นอกจากเบสบอลแล้วก็ยังมีกีฬาอีกมากที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเขียน เช่น ว่ายน้ำ, ต่อยมวย ฯลฯ

ที่สำคัญแกยังชอบเขียนความรักแนว “รักสามเส้า” เสียด้วยสิ.. คือ พระเอกนางเอกรักกัน แต่จะต้องมีใครสักคนเป็นส่วนเกิน..

แถมจะมาแย่งกันออกนอกหน้า สนุกสนานเพลิดเพลินใจคนอ่านเป็นยิ่งนัก ฮ่าๆๆ

ผลงานของอาจารย์ได้รับความนิยมอย่างมาก มีทั้งเอาไปทำเป็นหนัง (ที่มาฉายในโรงที่ไทยก็มี) และนำไปทำเป็น Animation ใครที่ยังไม่เคยอ่าน อยากให้ลองรับความสนุกเข้าไปสู่ในบ้านคุณดู นอกจากกีฬา ความรักแล้ว แกยังสอดแทรกมุกตลกขำขัน ให้ได้ขำก๊ากออกมา หรือมีรอยยิ้มมุมปากได้ตลอดทั้งเรื่องแน่นอน

และกว่าจะรู้ตัวอีกที คุณอาจจะกำลังน้ำตาไหลรินเมื่ออ่านมันอยู่ก็ได้

ขอให้สนุกค่ะ