เมื่อความรักจืดจาง.. ภาพที่เคยเลือนลางก็กลับแจ่มชัดขึ้นมา

จากที่เคยเห็นว่าทุกสิ่งสวยงาม มีแต่เรื่องน่าชื่นชม

กลับมาเห็นความมืดดำภายในจิตใจของคนที่เราคอยเอาสิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” ไปปกปิดมันไว้

ซ่อนมันให้มิดชิด จนบางทีตัวเราเอง ก็ลืมว่ามันคงอยู่ และมองข้ามมันไปอย่างง่ายดาย

…..

เมื่อความรักจืดจาง.. ความอดทนก็เบาบางลงไปทุกที

จากที่เคยอดทน ทำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง ไม่เคยบ่น ไม่เคยปริปาก ไม่เคยเรียกร้อง

ทน.. ทั้งๆ ที่บางครั้งตัวเองไม่มีความสุข

ทน.. ทั้งๆ ที่ต้องมีน้ำตา

ที่เคยทนได้ แม้เรื่องหนักหนา แต่มาวันนี้ แค่เรื่องเล็กน้อย ก็ทำให้เส้นความอดทนขาดผึง

…..

เมื่อความรักจืดจาง.. ความเข้าใจก็กลายเป็นความว่างเปล่า

จากที่เคยยิ้มรับทุกสิ่งด้วย “ความเข้าใจ”

ไม่เคยมองโลกในแง่มุมของความเป็นจริง ที่คนอื่นมองเห็น

คลุกคลีอยู่ในวงโคจรของความรัก ใช้ความรักแทนความเข้าใจ

เข้าใจทุกอย่าง แม้มันจะไม่สมเหตุสมผล

ที่เคยสูญเสียตรรกะที่มีไป ก็กลับมามองเห็นทุกสิ่งในโลกตามความเป็นจริง

…..

เมื่อความรักจืดจาง… ความต้องการก็ห่างหาย

จากที่เคยต้องการ เคยเรียกร้อง อยากได้ความรักกลับคืน

อยากพบเจอ อยากเห็นหน้า อยากพูดคุย อยาก อยาก อยาก.. และอยาก

ความต้องการลดลงตามความรัก

ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว.. แม้กระทั่งหน้าก็ยังไม่อยากจะมอง

…..

เมื่อความรักจืดจาง… ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลง

เรามองเห็นโลกในความเป็นจริงมากขึ้น

หยุดมองเห็นโลกเป็นสีชมพู ที่แม้บางครั้งจะเป็นสีชมพูย้อมด้วยสีเทาแห่งความเจ็บปวด

เมื่อความรักจางหาย อะไรก็กลับมาเป็นเหมือนเก่า

โลกของเขา กับ โลกของเราก็แยกจากกันได้

ไม่ต้องมีเขา ไม่ต้องมีเรา

มีเพียงตัวเอง อยู่ในโลกของตัวเอง..

หันกลับมารักตัวเอง ในแบบที่เคยรัก

เลิกทุ่มเทให้คนอื่นอย่างหน้ามืดตามัว..

เมื่อความรักจืดจาง..

Sunao ni Narenakute หรือ Hard to say I love you

ไม่แน่ใจว่าจริงๆ แล้ว ชื่อเรื่องเป็นสำนวนหรือเปล่า แต่เหมือนจะแปลตรงๆ ทำนองว่า “พูดความจริงไม่ได้”

เป็นละครญี่ปุ่นอีกเรื่องที่กำลังดูอยู่ตอนนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวละครหลัก 5 คน ที่มาพบมารู้จักกันเพราะ Twitter

เมื่อนัดเจอกัน ต่างคนต่างสร้างภาพใส่กัน ในสิ่งที่ตัวเองอยากจะเป็น

…..

คนหนึ่งเป็นเพียงครูึฝึกหัด ที่สอบเป็นครูไม่ผ่าน ก็หลอกว่าตนเองเป็นครู

อีกคนเป็นตากล้องถ่ายรูปโป๊นิตยสารลามก แต่กลับบอกว่าตนเองถ่ายแฟชั่นให้นิตยสารมีชื่อ

คนหนึ่งบอกว่าตัวเองเป็นหมอ ทั้งที่จริงเป็นแค่คนขายอุปกรณ์ทางการแพทย์

คนหนึ่งอ้างว่าตัวเองเป็นแอร์โฮสเตจ ทั้งๆ ที่เป็นแค่พนักงานขายของในร้านค้า

ส่วนอีกคน ใช้ Twitter เพื่อทำวิจัยเขียนเรื่องลงนิตยสาร ก็ไม่ได้บอกความจริงกับคนอื่น

…..

ทุกคนต่างมีเรื่องที่ตัวเองปกปิดเอาไว้ แต่ก็ต้องการจะสร้างมิตรภาพให้เกิดขึ้นจริงๆ

โดยมีเรื่องราวต่างๆ มาเป็นบททดสอบมิตรภาพ และความรักที่กำลังจะเกิดขึ้น

…..

เป็นสไตล์ละครรักแบบญี่ปุ่นเลย คือมีความซับซ้อนของเนื้อเรื่องและตัวละคร

ตัวละครแต่ละตัวมีปม และมีมุมมืดที่ปิดบังซ่อนเร้นจากคนอื่นไว้ เพื่อรอวันที่จะเปิดเผย

เป็นละครเกี่ยวกับความรัก ที่มีกลิ่นอายของความหดหู่มาปะปน ไม่ได้น้ำเน่าหวานซึ้งจนเอียน

แต่มีความผิดหวัง และสมหวังในรัก ปะปนกันไป

เป็นอีกเรื่องที่น่าสนใจ และอยากให้ลองติดตาม

ว่ามิตรภาพที่เกิดขึ้นจากการหลอกลวง จะจบลงอย่างไร

แต่คงเป็นเพราะฉันเก็บมันไว้อีกไม่ไหว ถึงอยากจะเขียนจดหมายมาบอกกล่าวเรื่องราวในใจให้เธอได้รับรู้สักครั้ง

ทุกถ้อยคำที่อยู่ในจดหมายฉบับนี้ ล้วนเป็นความตั้งใจของฉัน และมันมาจากใจจริงๆ

ขอให้เธอเปิดหัวใจอ่านข้อความเล่านี้ด้วยความตั้งใจเช่นกัน

……

ก่อนอื่นเลย ฉันต้องบอกว่า ฉันขอโทษ

ขอโทษจริงๆ ที่ไม่สามารถเป็นได้ดั่งใจที่เธอหวัง

ฉันไม่อาจจะโตเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างที่เธอคิดว่าฉันควรจะเป็น

ฉันยังคงเป็นเด็กในร่างกายของผู้ใหญ่

ทั้งความคิด และจิตใจของฉัน ยังเป็นเด็กอยู่เสมอ

มันยังคงเรียกร้องเอาแต่ใจ ต้องการเพียงแต่เธอ

ฉันขอโทษ ที่ฉันไม่สามารถลืมเธอได้เพียงชั่วข้ามคืน (หรือแม้กระทั่งบัดนี้มันจะเป็นชั่วข้ามปีก็เถอะ)

ฉันขอโทษ ที่ส่วนลึกในใจฉันยังคงคิดถึง และต้องการจะพบหน้าเธอเสมอ

ฉันไม่อาจแกล้งทำเหมือนว่า เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด เป็นเพียงแค่ความฝัน หรือเป็นเพียงแค่อดีต

ฉันยังระลึกถึงเธอเสมอ และหวังว่าเราจะเจอกันให้บ่อยครั้ง

นั่นทำให้ฉันเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเธอเสมอ แม้ว่าเธอจะไม่ต้องการ

ฉันไม่รู้ว่าจะห้ามหัวใจตัวเองอย่างไร ในเมื่อมันเรียกร้องจะเอานั่นเอานี่ไม่เคยจะเพียงพอสักที

เหมือนว่า ยิ่งให้ ยิ่งได้รับ มันยิ่งเรียกร้อง

ฉันขอโทษจริงๆ ฉันคงตามใจตัวเองมากเกินไป จนกระทั่งเดี๋ยวนี้มันไม่ยอมฟังคำสั่งฉันอีกต่อไปแล้ว

ฉันรู้ว่า เธออาจจะไม่อยากเจอหน้าฉันอีกต่อไปแล้ว

ฉันรู้ว่า เธออาจจะคิดว่าฉันเป็นแค่เพียงคนน่ารำคาญคนหนึ่ง คนที่เธอไม่ได้ต้องการ

แต่ฉันขอโทษถ้าจะต้องแจ้งให้เธอทราบว่า

ฉันไม่สามารถควบคุมความรู้สึกตัวเองได้

เพราะฉะนั้น บางครั้งฉันจำเป็นจะต้องโผล่หน้าไปให้เธอรำคาญบ้างในบางที

อย่าแปลกใจเลยถ้าเธอยังเห็นฉันมาวนเวียนไม่เคยห่าง

คงเพราะร่างกายของฉัน มันฟังเสียงหัวใจ มากกว่าเสียงที่สมองสั่ง

ขอโทษอีกครั้ง และอีกหลายๆ ครั้งในอนาคต ถ้าจะต้องรบกวนเธอ

…..

แต่ที่จริงแล้ว ฉันว่า มันไม่ใช่ความผิดของฉันทั้งหมดหรอก

มันเป็นความผิดเธอด้วย ที่คาดหวังจะให้ฉันเป็นในสิ่งที่ฉันเป็นไม่ได้

และเป็นความผิดของเธอ

ที่ทำให้ฉันตกหลุมรักตั้งแต่แรก

ถ้าหากวันนั้น เราไม่ได้พบกัน และเธอไม่ได้ทำให้ฉันรัก

เรื่องราวที่น่าปวดหัวเหล่านี้คงไม่เกิดขึ้น

เพราะฉะนั้น ฉันจะทนเท่าที่ฉันทนได้

และเนื่องจากมันเป็นความผิดเธอครึ่งหนึ่ง เธอจึงจำเป็นต้องทนในสิ่งที่เธอทนได้ด้วย

ขอบคุณในความกรุณา

และขอบคุณที่อ่านมันอย่างตั้งใจ

…..

รักเสมอนะ รู้ใช่มั้ย

เด็กโข่งในร่างผู้ใหญ่

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม..

ฉันเก็บเอาไว้ให้เธอ..

และจะเป็นเช่นนั้นเสมอ..

…..

เพลงเก๊าเก่า.. แต่คุ้นหูเคยได้ยินมานาน

ช่างเป็นเพลงที่ยกยอตัวเองชะมัด เหมาเอาเองว่าท้องฟ้าที่เธอเห็นนั่นน่ะ ฉันตั้งใจจะทำให้เธอทั้งนั้น ถ้าไม่มีฉันมันคงไม่สวยงามอย่างนี้หรอก

แต่พูดจริงๆ.. แกไปทำอะไรกะท้องฟ้าตั้งแต่เมื่อไหร่ ห๊ะ ?

เอาเถอะ เราจะไม่เถียงกับคนแต่งเพลง

ช่วงหลังๆ มานี้ รู้สึกว่าตัวเองจะแหงนหน้ามองดูท้องฟ้าบ่อยขึ้น

และเกือบทุกครั้งจะต้องมองเห็นความงดงามของมัน

แม้ว่าจะชอบเมฆก้อนโตๆ ดูขาวโพลนไปทั่วท้องฟ้า

หรือช่วงเวลาแสงแดดอ่อนๆ ย้อมฟ้าให้กลายเป็นสีส้ม

แต่ท้องฟ้าตอนกลางคืน ยามที่เห็นแค่พระจันทร์ หรือดวงดาวก็สวยงาม เย็นใจไม่แพ้กัน

สรุปว่า ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน ท้องฟ้าก็มีพลังดึงดูดให้ต้องมองได้ทุกครั้ง

และในทุกๆ วัน ท้องฟ้าจะเปลี่ยนแปลงไป ให้เราได้ชื่นชมในมุมมองใหม่ๆ ได้เสมอ

ไม่เคยรู้สึกว่ามีวันไหนซ้ำกัน

หรือแม้กระทั่งในเวลาเดียวกัน เพียงแค่หันมองไปอีกด้าน เปลี่ยนมุมมองไปอีกมุม ท้องฟ้าก็มีเสน่ห์ไม่เหมือนกันแล้ว

และยิ่งมองมากเท่าไหร่ ยิ่งเหมือนต้องมนต์ให้หลงใหลไปในความสวยงามที่ธรรมชาติบรรจงสร้างสรรค์ขึ้นมามากขึ้นทุกที

ถ้าหากคุณไม่เคยมองท้องฟ้า ปล่อยให้ตัวและใจ อุดอู้อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ นั่งมองแต่สิ่งของ และเทคโนโลยีที่มนุษย์สร้างขึ้น ลองเปิดตัวเองสู่โลกภายนอกสักครั้ง เหลียวมองท้องฟ้าทุกครั้งที่มีโอกาส และชื่นชมในความงามของมัน

หาสุนทรียะให้ตัวเองบ้าง

แล้วคุณจะรู้ว่า โลกของเราน่าอยู่กว่าที่คิด

และเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอมองท้องฟ้า ขอให้ระลึกไว้เสมอว่า

“ฉันเก็บเอาไว้ให้เธอ”

ตอนแรกก็คิดว่าจะไม่สนใจ ไม่เปลี่ยนแปลงไปตามกระแสเหมือนชาวบ้านเค้าแน่นอน

แต่เมื่อมีคนส่งลิ้งค์มาให้ลองเล่น.. (ทำ Avatar ดู) รู้สึกว่าทำออกมาแล้วน่ารักเกินกว่าจะเก็บไว้ดูคนเดียว

สุดท้ายก็เลยต้องเปลี่ยนแปลง โอนเอนตามกระแส เพราะน้องแมวแกน่ารักเกิ๊นนนนน..

ดูตัวอย่างที่ได้ทำมา

และตัวอย่างบรรดาแมวทั้งหลายในทวิตเตอร์

ถ้าเท่าที่เอามา ยังไม่น่ารักโดนใจ.. ก็ไปลองทำแมวมาไว้ครอบครองกันได้เลยค่า

http://neutralx0.net/tool/bnmk.html

(ไม่ต้องเอาไปทำเป็น Avatar ตามกระแสก็ได้.. แค่ลองเล่นเพลินๆ ก็สนุกดีนะ หะหะ)

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

Foursquare เป็น Social Network อีกประเภทที่กำลังได้รับความนิยม(ในหมู่แคบๆ ?)

จุดประสงค์ก็เพื่อใช้มือถือป่าวประกาศให้ชาวบ้านชาวช่องได้รับรู้ว่าเรากำลังอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้ (แล้วจะแสลนอยากบอกให้คนอื่นรู้ไปทำไมยะ?)

สำหรับคนที่เล่น Twitter เดิมอยู่แล้ว อาจจะไม่รู้สึกอะไร เพราะปกติเดี๊ยนก็ชอบบอกเรื่องราวส่วนตัวให้คนอื่นรับรู้อยู่แล้วฮ่ะ

เวลาเดินไปเที่ยวไหนมาไหน ช้อปปิ้งอะไร ทำงานตรงไหน เมื่อไหร่ กำลังทำอะไรอยู่ ก็บอกชาวบ้านเค้าไปทั่วอยู่แล้ว

อันนี้จึงไม่สะเทือนกับความรู้สึก “เป็นส่วนตัว” ของคนประเภทนี้แม้แต่น้อย

เพราะไหนๆ คนประเภทนิยม Twitter ก็ชอบป่าวประกาศอยู่แล้ว Foursquare จึงสามารถทำให้เชื่อมโยงกับ Twitter (และเว็บอื่นๆ เช่น Facebook ได้)

ผู้ใช้ Foursquare มีหน้าที่หลักๆ คือ อัพเดทข้อมูลตัวเอง ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน

เมื่อเปิดโปรแกรมในมือถือขึ้นมา โปรแกรมจะทำหน้าที่ค้นหาแถวๆ พื้นที่ที่คุณอยู่ แล้วจะเสนอสถานที่ต่างๆ ที่มีคน Add ไว้แล้ว ให้เราเข้าไป Check-in ได้ เพื่อเป็นการบ่งบอกผู้อื่นว่า “ตรูมาอยู่ที่นี่แล้วนะโฟร้ย!!” โดยอาจจะใส่ข้อความป่าวประกาศเพิ่มเติมได้นิดหน่อย

เช่น

เดินเลือกซื้อกระเป๋าหนังจระเข้อยู่ @ Hermes Paragon

Hermes Paragon คือ สถานที่ที่เราเข้าไป Check-in

ส่วนข้อความข้างหน้านั้น ก็คือ ที่เราตะโกนแหกปากบอกชาวบ้านเพิ่มเติม อยากอวดว่างั้น (เรียกว่าตะโกนจริงๆ ภาษาอังกฤษใช้ว่า “Shout!”)

แต่หากสถานที่ที่เราไป เราเป็นผู้บุกเบิก อาจจะยังไม่มีผู้ใช้คนไหน เคยไปเหยียบมาก่อน ไม่มีสถานที่เสนอมาให้เลือก เราก็สามารถ Add สถานที่เพิ่มเติมได้

เช่น

หากเราไปทัวร์อวกาศบินรอบโลกแล้วอยากจะอวดชาวบ้าน แต่ยังไม่เคยมีใครขึ้นมา Add สถานที่ไว้ให้ Check-in ก็พิมพ์เพิ่ม Add เข้าไปได้เลย

Add Place : “ชั้นบรรยากาศของโลก”

แล้วก็ Check-in ได้

“ตรงนี้เห็นประเทศไทยเล็กกว่ามด!! @ ชั้นบรรยากาศของโลก”

(ถ้าตรงนั้นมีเน็ตให้เล่นก็โอเคอ่ะนะ)

ในการช่วยเพิ่มสถานที่ใหม่ จะได้ 5 แต้ม!! และถ้าไปสถานที่ที่ไม่เคยไปก็จะได้อีก 5 แต้ม!! แต่ถ้าแวะเวียนไปตามปกติจะได้เพิ่มคราวละ 1 แต้ม

แต้มพวกนี้เอาไปทำไร..? สะสมไปแลกเป็นของได้เหมือนสแตมป์ 7-Eleven หรือเปล่า..? ไม่ๆ ไมได้ – - เอาไว้สะสมเป็นแต้มส่วนตัวสวยๆ เก๋ๆ เริ่ดๆ เหมือนว่า ชั้นมีฐานะนะยะ สามารถท่องเที่ยวไปได้ทุกหนแห่ง วันๆ ไม่ทำงานย่ะ เอาแต่ร่อนไปร่อนมา

นอกจากจะมีแต้มเอาไว้โชว์เก๋ๆ แล้ว Foursquare ยังสนับสนุนให้ผู้ใช้ มีความเพลิดเพลินกะการใช้ด้วยการเพิ่ม Badge ให้สะสม

Badge จะคล้ายๆ ตราลูกเสือ ?

ว่าลูกเสือคนนี้ได้ผ่านเกณฑ์ในด้านไหนบ้าง

สำหรับ Badge จะมีหลายอัน หลายประเภท เช่น ถ้าไปสถานที่ต่างๆ ครบ 10 แห่ง ก็จะได้ Badge Advanture มา เป็นต้น

เรียกว่าเป็นการหลอกล่อให้พยายาม Check-in หลายๆ ที อยู่ตลอดเวลานั่นเอง

นอกจาก Check-in ธรรมดาทั่วไปแล้ว จะมีหัวข้อ Tips ไว้สำหรับคนมีน้ำใจ มาแบ่งปันกัน ว่าสถานที่นั้นมีอะไรพิเศษ หรือน่าสนใจยังไง

สำหรับคนที่มาครั้งแรก อาจจะเปิดดูได้ เพื่อเป็นความรู้ประดับสมองเอาไปใช้ประโยชน์ต่อๆ ไป

เช่น

Tips : อาหารร้านนี้แพงโคตร แถมรสชาดหมาไม่แดรก พนักงานมารยาททราม

เมื่อเปิด Tips ดังนี้ เราอาจจะหลีกเลี่ยงการ Check-in เพื่อสะสมแต้ม เลิกความคิดลองหาประสบการณ์แปลกใหม่ใส่ตัวเอง กลับไปกินอาหารร้านเดิมๆ ที่คุ้นเคยเหมือนแต่ก่อนก็ได้

หลังจากอธิบายมาแสนนาน ใครใครเล่น สนใจจะลองหาโหลด หาสมัครก็เชิญตามสะดวก ตามอัธยาศัยแล้วกันเน้อ

ที่ http://foursquare.com/

ส่วนอันตัวข้าพเจ้านี้ ขณะนี้กำลัง

“นอนกลิ้งเกลือก @ บ้านตรูเอง”

ขอบคุณ

ปล. เท่าที่รู้ iPhone, BB, Andriod ใช้ได้ค่ะ มือถืออื่นมิทราบจริงๆ ขอให้ช่วยเหลือตัวเองบ้างอะไรบ้าง อย่ากินแรงชาวบ้านมากนัก